Platte borden met diepe betekenis

Borden, zeker in het publieke domein, worden geacht de lezer van duidelijke informatie te voorzien. En dan ook nog graag kort en overzichtelijk zodat je de boodschap, ook in het voorbij-rijden, tot je kunt nemen. Sommige bordenmakers lijken er vanuit te gaan dat voorbijgangers wel een kwartiertje de tijd hebben om de betekenis van een tekst te ontcijferen. Neem nou deze.

Bij eerste beschouwing moet je tot de conclusie komen dat fietsers hier tegen zichzelf gewaarschuwd worden. Immers, je komt als fietser aanrijden, stapt af en gaat als voetganger verder. Maar je zou je ook kunnen afvragen of die voetgangers wel op een fietspad lopen. Er zijn daar geen fietsers toegestaan dus het is een wandelpad geworden. Tijd voor een proefproces!

Ik kan niet zeggen dat mijn twijfel na het lezen van dit bord is weggenomen. Want waar ik me bevind, het is mij nog steeds een raadsel. In een filosofische bui zou ik mijzelve af kunnen vragen: waar is hier? En hoe kom ik daar?

Deze kwam ik in Alkmaar tegen. Die pijl betekent, gij zult linksaf slaan, geen discussie mogelijk. Wat er dan aan die fietser wordt toegestaan? Die moet linksaf! Dus waarom dat daar genoemd moet worden ... En waar snorfietsers naar toe moeten, verdwijnen in dunne lucht zeker, om maar eens een anglicisme te gebruiken.

Op bovenstaande foto gaat het om het gele bordje. Het is door de gemeente geplaatst in een straat waaraan een garage tweedehands auto's te koop aanbiedt. De tekst op het bordje luidt: 'Te koop aanbieden van voertuigen is hier niet toegestaan (art. 5.3 A.P.V.)'. Geeft de gemeente (Castricum) hier een signaal af? Of doet de gemeente een poging om de concurrentie van een Castricumse onderneming een beetje uit de buurt te houden? De combinatie vind ik in ieder geval wel humoristisch.

Een mooie tekst op de deur van Tandheelkundig Centrum Nederland. Je kan je alleen nog afvragen hoe het met de kwaliteit van de kiezen gesteld is.

De ervaring leert dat met rijk betekste borden altijd wel iets aan de hand is. Hier begint het al helemaal bovenaan. 'Regelement' moet echt 'reglement' zijn. De hoofdletter van parkeerterrein suggereert dat we hier met iets unieks te maken hebben en het daarom tot eigennaam verheven is. 

Hoewel het parkeerterrein bestemd is voor vrachtauto's, blijkt verderop dat kennelijk ook autobussen mogen parkeren. De buschauffeur, die slechts de eerste zin leest, zal teleurgesteld doorrijden om elders een plek te zoeken.

Maar het moet niet te dol worden, daar op dat Parkeerterrein, want parkeren langer dan 3 aaneensluitende (aaneengesloten vind ik wat fraaier, aaneensluitende suggereert een proces dat nog aan de gang is) werkdagen is verboden. Dat betekent wel dat je een autobus daar van donderdag t/m woensdag mag parkeren, een hele week dus. Ik heb zomaar het idee dat dat niet de bedoeling is.

Hebt u wel eens een caravan op een parkeerplaats gedeponeerd? Deponeren doe je met kleine(re), hanteerbare hoeveelheden. Je deponeert een zak vuil in in een container.

Tot slot ben ik benieuwd naar de betekenis van het uitroepteken bij het laatste verbod. Overtreding daarvan is erger dan elk van de andere verboden?

Afijn, juiste bordteksten maken blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Bordteksten begrijpen trouwens ook niet.

NB Alle foto's, behalve de eerste en de laatste, zijn van eigen hand. De andere twee zijn gedoneerd door BG te L. waarvoor dank (met uitroepteken!).

Broddelborden

Borden kan je voor je kop hebben of de verkleinde variant kan verhangen zijn. En iets kan zomaar op iemands bordje terecht komen. Maar daar heb ik het hier niet over. Borden, in de betekenis van informatiedragers, daar wil ik het eens over hebben. Volgens Van Dale is het een stuk hard materiaal al dan niet met een opschrift. Op de meeste valt weinig aan te merken maar soms...
Je komt van alles tegen, nuttig, overbodig, te veel of onjuist. Daarom hebben borden mijn aandacht, ook al omdat aangebrachte teksten vaak tot vrolijkheid aanleiding geven, bij mij althans.
Ik kan me overigens niet aan de indruk onttrekken dat bordteksten nogal eens mondeling aan de bordenmaker worden doorgegeven. En als die bordenmaker iemand is met een wat minder ontwikkeld gevoel voor taal, dan krijg je soms een resultaat dat waarschijnlijk niet de bedoeling is geweest. Daar komt bij dat wanneer je een tekst moet aanbrengen met behulp van plakletters, of wanneer je de letters er op moet schilderen (een vak apart!), dat je dan de neiging hebt je te concentreren op de letter. En niet op het woord als geheel. Een mooi voorbeeld daarvan is dit bordje. De maker weet vast wel dat je 'Castricummer' met dubbel m schrijft. Maar als je zo ingespannen bezig bent...

Uit: Nieuwsblad Castricum 12-9-2018

Maar inderdaad, het bord kan ook net te klein zijn. Of het woord te lang.
Merkwaardig taalgebruik behoort wel tot meest voorkomende oorzaken van mijn bordjesvrolijkheid.

Het minste dat je van deze zin kunt zeggen is dat ie krom is. Wat is er mis met 'Toegang tot de schoolterreinen is verboden van enz.'? Als ik directeur van die school zou zijn, liet ik het subiet wijzigen. Het is in ieder geval geen reclame voor het taalonderwijs daar. En dan nog die losse 'h' na 07.00. Die zal bedoeld zijn als afkorting van het Engelse woord hours. Maar waarom dat dan geen 'u' kan zijn, is mij niet duidelijk.

En dan hier een staaltje efficient paalgebruik.

Een voor mij geheel nieuwe methode van het weergeven van teksten, zie je hieronder.

Deze tekst staat op een aantal plaatsen op een fietspad langs de N513. Is dit een methode om de precariorechten te omzeilen? Kijk, als allerlei bedrijven dit gaan doen, dan wordt de weg één grote reclamefolder. Lijkt mij knap onrustig. Je zou er ADHD van krijgen.

En dan hier een puzzeltje. Want wie moeten hier nu afstappen?

Dat zijn twee groepen verkeersdeelnemers nl. 1. Brom en 2. Bromfietsers. Fietsers behoeven dus niet af te stappen want zij worden als categorie niet genoemd. Wat ze dan wel moeten met zo'n bord dat alle verkeer verbiedt? Maar eens aan Brom(snor) vragen.
Update 26 okt. 2018: Blijkbaar zijn er nog mensen met gevoel voor taal werkzaam in de gemeente, het bord heeft een rectificatie ondergaan.

Dit bord doet wat mij betreft mee met de 'hoeveel-fouten-kunnen-er-op-één-bord-staan'-kampioenschappen.

Tussen 10 tot 19 uur? Dat riekt naar een contaminatie. Het is 'tussen 10 en 19 uur' of 'van 10 tot 19 uur'.
Dan de opruim verplichting. Dat is toch echt één woord. Maar goed, los daarvan, de tekst op het bord verplicht tot het opruimen van honden en ook van paardenpoep. Waarom er ook geen verplichting is tot het opruimen van hondenpoep, dat ontgaat me dan.
Misschien toch bij het volgende bordje maar een streepje op de onderste regel gezet: 'honden- en paardenpoep'. Want zonder streepje is het niet opruimen van hondenpoep niet strafbaar. Maar misschien moet je daarvoor een rechter treffen met een hond.

Een poging to fonetisch Engels.

Een recycled fiets, wat zou dat zijn?

Het volgende bordje moet wel staan in een streek waar de wederopstanding van Onze Lieve Heer aanstaande is.

Ook de punt (.) na 'betreden' is wat curieus. De zin die daarna komt, roept daardoor alleen maar vragen op.

Natuurlijk kan die camping wel aansprakelijk worden gesteld! Dat bepaalt de klagende partij namelijk. Dat ze misschien niet aansprakelijk zijn, tja, dat is weer een geheel andere kwestie.
En hier nog een variant.

Dat hoeft de direktie (directie) ook helemaal niet te doen! Dat doet de eigenaar van de zoekgeraakte jas wel. Kennelijk een lastige materie, dat aansprakelijk stellen.

Tot slot een afbeelding met een bordje waarop tenminste duidelijk staat hoe allowed gespeld wordt.

Uit: NRC 29-6-2016

De heren lijken zich van het verbod weinig aan te trekken.

Over afzwaaien en een zwakke kwakkel

Kop uit de Volkskrant van eergisteren:

Eerst dacht ik, ach, wat zielig voor die kleine leerlingen. Dat is zeker omdat ze anders niet met het krijtje bij het bord kunnen komen. Maar dat bleek het niet te zijn. Het is nog steeds de oude klacht dat het reken- en taalonderwijs onvoldoende goed opgeleide leerlingen produceert. Mbo'ers zijn leerlingen die gemiddeld zo rond hun 20e eindexamen doen. Die hebben dus al tegen de 15 jaar onderwijs achter de rug en weten dan nog niet met d en dt om te gaan. En dat is nog niet zo vreselijk maar het is vaak wel een indicatie dat het met het begrip voor taal, stijl en de betekenis van woorden ook niet al te best gesteld is. Een deel van deze leerlingen komt dan via de pabo nog goed terecht maar al die andere kneuzen verdwijnen dan in het bedrijfsleven om daar allerlei onzinnigheden aan het papier dan wel het scherm toe te vertrouwen. Toch heeft dat een voordeel want daar moet ik dan vaak om glimlachen. Een paar voorbeelden.

Prinses Beatrix zwaait af

Als ik zo'n onderschrift lees, dan denk ik al gauw dat ik iets gemist heb. Want ik wist echt niet dat Bé in dienst was geweest. Maar misschien heeft het werkwoord afzwaaien z'n betekenis verloren sinds de opheffing van de dienstplicht. Nou impliceert afzwaaien natuurlijk ook dat er met 'groot verlof' wordt gegaan. En met dat in 't achterhoofd...

NRC 26-7-13

Voormalige werknemers die uit de school zijn geklapt. Met applaus? Of zijn ze eruit geslagen? Dan wordt dat voormalige weer wat duidelijker.

... in zijn fouillering
(Rijswijkse Courant)

Dat moet dan een kledingstuk zijn, of een tas o.i.d. Anders kan ik er niet van maken. Maar gelukkig hebben de agenten er in gekeken en vonden ze de spullen.

... gewijd
(NRC 3-10-13)

Wordt het zware weer aan klanten opgedragen? Had die journalist van wijten maar weet gehad, dan had hij geweten dat dat zware weer aan die klanten geweten wordt.

... een hand uitreiken
(NRC 10-3-14)

Een handreiking doen, iemand de hand reiken, allemaal prima. Maar een hand uitreiken dat heeft toch iets van een gewonnen prijsvraag. Nou ja, altijd gemakkelijk, zo'n handje extra.

Onthoudt uw vaknummer
(Bord in Rijswijk)

Hier slechts de vraag wie dat vaknummer gaat onthouden. Want dat is toch wel prettig als er iemand is die dat voor de vergeetachtige parkeerder wil doen.

Met een zwakke gezondheid kwakkelen
(NRC 9-3-14)

Dit riekt naar een pleonasme. En ik vind die woorden mooi bij elkaar passen. Je kunt er wat moois van maken: "Wat ben jij toch een zwakke kwakkel!"

Of al deze teksten door mbo'ers gemaakt zijn? Dat zal wel niet. Maar ik ben er wel van overtuigd dat we steeds meer van dit soort taalbloempjes zullen zien. Zo blijft lezen een vreugde!